نان و حلوا چیست ، دانـی ای پـســـر ؟
قرب شاهان است ، زین قرب ، الـحـذر
می بـرد هوش از ســر و از دل قــرار
الـفــرار از قـرب شاهان ، الـــفــــــرار
فــرخ آنـکـو رخـش هـمـت را بـتـاخـت
کام از این حلوا و نان ، شیرین نساخت
قـرب شـاهـان ، آفــت جـــان تــو شـــد
پـایـبـنـد راه ایــــــــمــــــــان تــو شـــد
جـرعـه ای از نــهــر قـرآن نـوش کــن
آیــۀ « لا تـرکـنـوا » را گــــوش کــن
لـذّت تـخـصـیـص او وقـــــت خـطـاب
آن کـنـد کـه نـایـد از صـد خـم شــراب
هـر زمـان کـه شـاه گـویـد : شـیـخـنا !
شـیـخـنا مـدهـوش گــردد ، زیـن نــــدا
مـسـت و مـدهـوش از خطاب شه شود
هـر دمـی در پـیـش شـه ، سـجـده رود
مــی پــرســتــد گــویـیـا او شـــــاه را
هــــیــــچ نـــارد یــــــــاد ، آن ا
